Autyzm w Szczecinie…

macie jakies doświadczenia w tym temacie?od psychiatry usłyszałam tylko,że trzeba obserwować czy G. ma...

ewawiki1 pisze:


lilka pisze:

macie jakies doświadczenia w tym temacie?od psychiatry usłyszałam tylko,że trzeba obserwować czy G. ma...

Jak to tylko obserwować? Mam syna 8 latka. Rok temu dr Gorzkowska stwierdziła SPD i wysłała na zbadanie zaburzeń SI. I właciwie od tego momentu chodzimy na terapię SI, ma Johansena, na diecie jest od dawna, chodził też na TUS. Na dzień dzisiejszy wychowawczyni w szkole stwierdziła, że nawet nie ma jak porównać zachowania rok temu i teraz. Kolosalna różnica. Wiem, że niektóre dzieci z SPD są traktowane jak dzieci z autyzmem. Mylę, że obserwowaniem dziecku nie pomożesz.

na terapie SI chodzimy...a lekarka tak powiedziała,poniewaz u syna zaburzenia SPD są bardzo "subtelne", u niej w gabinecie np. jest super przykladnym dzieckiem...
ewawiki a u was jak wyglądała diagnoza?

Moja córka 4,5 roku ma SPD, ale dostała diagnozę ZA, żeby można było jej zorganizować pomoc. Terapię SI ma od miesiąca i już widać zmiany. Samą obserwacją nic się nie zdziała, trzeba popracować.

lilka pisze:

na terapie SI chodzimy...a lekarka tak powiedziała,poniewaz u syna zaburzenia SPD są bardzo "subtelne", u niej w gabinecie np. jest super przykladnym dzieckiem...
ewawiki a u was jak wyglądała diagnoza?

U mojego syna psycholog w centrum psych. pedag. stwierdziła, że on jest "liźnięty" autyzmem. Mam młodszą córkę (5,5), która ma autyzm, zdiagnozowana gdy miała 2,5. Od razu zaczęlimy terapię i dietę. Jeżdżąc do dr Tomaszewskiej zawsze sprawdzała całą rodzinę. Dla niego również zaleciła dietę. Może też dlatego tak mało widoczne były zaburzenia. Gdy poszedł do szkoły, były problemy z adaptacją. My też coraz więcej wiedzielimy o zaburzeniach. Pierwszą osobą, która zwróciła nam uwagę, że z nim trzeba też co robić była pani od Johansena w Poznaniu (wtedy była badana córka). Pod koniec zerówki poszlimy do psychiatry, bo sami widzielismy, że cos jest nie tak. Na pierwszej wizycie dostalismy diagnozę i skier. do centrum psych.-pedagog. W szkole nie było z nim większych problemów niż z innymi dziećmi i nikt nas nigdzie nie kierował. W sumie gdyby nie siostra, to może nie miałby diagnozy i miałby problemy z zachowaniem w szkole.

ewawiki a jak wyglądała ta pierwsza wizyta na której dostaliście diagnoze? bo dla mnie jakos to szybko strasznie...

lilka pisze:

ewawiki a jak wyglądała ta pierwsza wizyta na której dostaliście diagnoze? bo dla mnie jakos to szybko strasznie...

Rozmawiała z Wojtkiem, obserowała go i zadawała nam mnóstwo pytań. Nawet jego sposób mówienia wskazywał, że jest jakis problem. Parę miesięcy wczesniej będąc na wizycie z córką mówilimy o jego problemach w szkole z adaptacją, o fiksacjach. Być może to też wpłynęło na szybkosć diagnozy. Dzięki temu własciwie od razu miał różne terapie. Teraz jest znacznie lepiej. My też inaczej postrzegamy jego różne zachowania, które nie wynikają ze złego zachowania, ale m.in. z zaburzeń SI. Prawdę mówiąc jak słyszę, że są lekarze którzy diagnozują po kilka miesięcy, to mnie dopiero przeraża. Według terapeutów, do których chodzi na terapie żaden nie ma wątpliwoci co do diagnozy i potrzeby pomocy.

ja wlasnie też sobie nie wyobrazam kilku miesięcy,bo przecież trzeba pracować nad tym...chociaz lekarz u którego bylismy jest bardzo chwalony...możesz mi napisać o zachowaniu czy jakies przykłady mowienia...u nas rownież pani od johansena zwróciła nam na to uwage.